Powrót do powszechnego funkcjonowania po chorobie, urazie albo dłuższym leczeniu często wymaga nie tylko i wyłącznie pracy nad sprawnością fizyczną, niemniej jednak również uwzględnienia przemian, które ukazują się w życiu społecznym. Wiele osób po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie znaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji zadań czy samodzielnym wykonywaniu różnorakich czynności. W takich okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać przeciwnie.

Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności albo przystosowaniu otoczenia do nowych sposobów.

Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie oraz zwiększeniem jej udziału w życiu zwykłym. Nie ogranicza się tylko do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę również aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają standardowe funkcjonowanie, oraz uwarunkowanie sposobów radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak dobrego przystosowania przestrzeni albo zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten często wymaga czasu i dopasowania kolejnych działań do panującej sytuacji danej osoby.

W ramach różnorakich form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują także sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki oraz zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, założeń fachowców oraz indywidualnych sposobności uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko sama terapia, niemniej jednak też kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednak efekty i odczucia związane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie określonej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie obowiązującego stanu zdrowia a także założeń dotyczących aktywności.

Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W takich wypadkach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, sposobność wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę implementacji skryptu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Istotne jest też zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności a także branie pod uwagę założeń wynikających z wcześniejszego leczenia.

Warto zobaczyć: rehabilitacja społeczna.