Sposób oznaczania materiałów tworzonych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji staje się coraz ważniejszym elementem pracy z treściami cyfrowymi. Nie chodzi jedynie o widoczny napis informujący odbiorcę o pochodzeniu materiału. W wielu sytuacjach znaczenie ma także oznaczenie techniczne, które może zostać odczytane przez odpowiednie systemy.

Właśnie w tym kontekście pojawiają się rozwiązania określane jako AI Watermark Studio czy Watermark AI Generator. Ich zadaniem może być dodawanie do obrazu, filmu, dźwięku lub innego materiału informacji umożliwiającej rozpoznać jego sztuczne pochodzenie. W praktyce istotne jest natomiast rozróżnienie w gronie zwykłym widocznym znakiem wodnym a oznaczeniem maszynowo czytelnym. Sam napis na grafice nie musi spełniać tej samej funkcji co techniczny znacznik zapisany w sposób umożliwiający późniejsze wykrycie.

Temat nabrał dodatkowego znaczenia wraz z zastosowaniem przepisów dotyczących przejrzystości określonych w unijnym AI Act. Od dwie sierpnia 2026 roku obowiązują przepisy art. 50 dotyczące określonych systemów AI, w tym oznaczania treści wygenerowanych lub zmodyfikowanych przez sztuczną inteligencję. Dostawcy systemów generatywnych mają zapewnić oznaczenia w schemacie maszynowo czytelnym, które umożliwiają wykrywanie sztucznego pochodzenia materiału. Rozwiązania techniczne powinny a dodatkowo uwzględniać ich skuteczność, niezawodność, sposobność współdziałania z innymi systemami oraz ograniczenia wynikające z rodzaju treści. Nie znaczy to jednakże, że każdy plik powstały przy użyciu dowolnego narzędzia AI w sposób automatyczny podlega identycznym wymaganiom. Zakres zadań zależy między innymi od rodzaju systemu, sposobu zastosowania materiału i tego, czy mamy do czynienia z generowaniem treści, czy tylko ze standardową pomocą przy jej edycji.

W codziennej pracy problem na prawdę często pojawia się dopiero na etapie publikacji. Materiał może być niejednokrotnie zapisywany, przesyłany wśród programami albo poddawany zmianom rozdzielczości, kompresji i formatowania. Każda z takich operacji może posiadać znaczenie dla sposobu przechowywania informacji związanej z pochodzeniem pliku, dlatego samo dodanie oznaczenia nie powinno być traktowane jako jedyny element całego procesu. Watermark AI Generator może być używany do przygotowania oznaczonych materiałów, ale należy też sprawdzić, jaki rodzaj znacznika faktycznie projektuje dane rozwiązanie i czy jest on możliwy do odczytania przez inne narzędzia. W sytuacji treści publikowanych w różnych kanałach dochodzi jeszcze kwestia widocznego poinformowania odbiorców. Unijne wytyczne rozróżniają bowiem techniczne oznaczenie materiału od zadań dotyczących czytelnego ujawnienia określonych treści, takich jak deepfake lub dobrane materiały tekstowe dotyczące spraw publicznych.

Warto również zwrócić uwagę na okres przejściowy przewidziany dla części systemów wprowadzonych na rynek przed 2 sierpnia 2026 roku. W przyrównaniu do obowiązku oznaczania i wykrywania treści generowanych przez AI mogą one skorzystać z czasu na implementację do 2 grudnia 2026 roku. Równocześnie materiały wygenerowane przed dwie sierpnia 2026 roku nie wymagają automatycznego oznaczania z mocą wsteczną. Z perspektywy osób przygotowujących publikacje znaczy to konieczność sprawdzania nie tylko i wyłącznie samego materiału, niemniej jednak także daty jego powstania, sposobu użycia a także roli danego systemu AI w procesie tworzenia. Pojęcie AI content under new EU regulations obejmuje więc zagadnienie szersze niż dodanie prostego napisu „AI”. Istotne stają się format oznaczenia, sposobność jego wykrycia, charakter wygenerowanej treści oraz okoliczności jej udostępnienia.

Więcej informacji na stronie: AI Watermark Studio.