Kiedyś byłam można powiedzieć grzeczną dziewczynką. Przyrzekałam, że nie będę nigdy pić alkoholu, palić tytoniu, ani używać innych narkotyków. 1-wszy raz spróbowałam procentów, kiedy byłam w wieku mniej więcej piętnastu lat, niemniej jednak nie posmakowało mi to i zrezygnowałam z tego, aż do czasu osiągnięcia pełnoletniości. Wówczas poznałam chłopaka strasznego ode mnie, w którym bardzo szybko się zakochałam. On jednakże nie był mnie kompletnie wart, czego wtedy w praktyce ogólnie rzecz ujmując nie zauważałam. Byłam zadurzona po uszy, właśnie w sumie nie mam pojęcia dlaczego. Sprowadzał mnie on na kompletnie złą i niepoprawną drogę. Nauczył mnie palić papierosy i mnie od tego można powiedzieć uzależnił. Stałam się gorsza od niego, ponieważ chciałam mu zaimponować. Szybko się on natomiast mną znudził, znalazłszy sobie inną ofiarę ze mnie kompletnie zrezygnował. Był to dla mnie mocny cios. Cierpiałam przez parę miesięcy, zaniedbując kompletnie obowiązki, powiązane z familią i szkołą. Zaczęłam palić w jaki sposób szalona pomoc w rzuceniu palenia wstał się dla mnie i dla moich bliskich gestią do zastanowienia. Jednak na szczęście tak radykalne posunięcie, nie było niezbędne. Sama zauważyłam, że staczam się coraz bardziej i postanowiłam przestać, ponieważ stwierdziłam, że nie opłaca się niszczyć siebie dla jakiegoś głupiego faceta. Stanięcie na nogi najęło mi około miesiąca, lecz udało mi się to zrobić zupełnie. Dzisiaj jestem w szczęśliwym związku z  wydaje mi się odpowiednim facetem, który pokochał mnie za to, kim de fakto jestem i nie chciał mnie edytować. Poprawnie, że udało mi się podnieść i wrócić na dobrą, prawidłową drogę, ponieważ wiem, że gdybym tego nie zrobiła, byłoby ze mną dziś marnie i krucho.